Urodził się 14 marca 1953 roku w Warszawie. W 1977 r. uzyskał magisterium na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie pracy pt. Morfologia i składnia pojedynczych grup liczebnikowych we współczesnym języku polskim napisanej pod kierunkiem prof. Zygmunta Saloniego. Stopień doktora otrzymał w 1987 r. na podstawie rozprawy pt. Fleksja rzeczowników we współczesnym języku polskim. Opis i próba jego zastosowania w słowniku napisanej również pod kierunkiem prof. Saloniego, a stopień doktora habilitowanego w roku 2000 na podstawie książki pt. Wokabularze ryskie na tle XVI- i XVII-wiecznej leksykografii polskiej. W roku 2014 uzyskał profesurę.

Pracował w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego (1978-2009), a także na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS w Warszawie (2006-2019). Od roku 2003 w Instytucie Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, gdzie w latach 2004-2022 kierował Pracownią Historii Języka Polskiego XVII i XVIII wieku. Przez wiele lat pełnił obowiązki lektora języka polskiego za granicą – na uniwersytetach w Bukareszcie (1980-1983) oraz w Uppsali i w Sztokholmie (1991-1997).

Był członkiem Polskiego Towarzystwa Językoznawczego oraz Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego, w którym w 2015 roku wraz z prof. Ewą Dzięgiel reaktywował Oddział w Warszawie. Kierował kilkoma projektami badawczymi. Autor ponad stu publikacji z zakresu językoznawstwa.